NIEdyskryminuj NIEpełnosrawnych

Od wielu lat należę do grona osób niepełnosprawnych. Jestem pewna, że każdy wie, co to oznacza, jednak mało kto zdaje sobie sprawę, jak wiele trudności muszą one pokonać. Społeczeństwo nie jest przygotowane na istnienie niepełnosprawnych i właśnie dlatego bardzo często są one z niego wykluczane. Zresztą nic w tym dziwnego, skoro nawet głowy Państwa spoglądają na takie osoby lekceważąco. Poruszam ten jakże trudny temat nie bez powodu. Biorę udział w kampanii społecznej #NIEdyskryminujNIEpełnosprawnych #stopdyskryminacji, która ma na celu uświadomienie społeczeństwu, że nie należy dyskryminować niepełnosprawnych, ponieważ są to ludzie tacy, jak każdy z nas i mają prawa do marzeń, godnego życia i funkcjonowania w społeczności. Jej organizatorkami są dwie pełne empatii dziewczyny Monikę i Karolinę, które włożyły w to całe swoje serce.



 Ludzie niepełnosprawni zawsze istnieli. Jednak dopiero od niedawna mają oni coraz więcej praw i możliwości na normalne funkcjonowanie. Niestety, wszystko jest wciąż w powijakach. Do tej pory pamiętam jaka gehennę przechodziłam w szkole podstawowej ze względu na słaby wzrok. Niestety, osoby niepełnosprawne są niezrozumiane i często wytykane palcami, szczególnie przez rówieśników. Niepełnosprawność długo była tematem tabu. Na szczęście coraz częściej się o tym mówi. Jeżeli mówimy o dostosowaniach dla osób z różnymi niepełnosprawnościami, to trzeba wziąć je pod uwagę. W każdej grupie znajdzie się coś nad czym powinno się popracować, jednak ja mogę wypowiedzieć się tylko ze strony osób niewidomych i słabowidzących oraz tego, co na co dzień doświadczam.

Bez względu na to, czy do utraty wzroku doszło pod wpływem wypadku, czy jest to wada od urodzenia, trudności są bardzo podobne. Ma to jednak wpływ na umiejętność poruszania się w przestrzeni oraz w ogólnym funkcjonowaniu.


 Samodzielność i poruszanie się


Ja mam to szczęście, że nie doszło do całkowitej utraty wzroku, jednak mimo to wiele z tych trudności również mnie dotyka. Osoba niewidoma musi nauczyć się najpierw poruszania po pokoju, a potem po całym domu. Kiedy do utraty wzroku doszło nagle, pewne wspomnienia danego pomieszczenia, układu przedmiotów wciąż pozostają i znacznie łatwiej jest się wtedy odnaleźć w takiej przestrzeni. Bardzo często problem sprawiają zwykłe czynności, typu ubranie się, higiena osobista, czy poruszanie się. Przyrządzenie posiłku, czy zrobienie herbaty urasta do rangi czegoś niemożliwego. Właśnie dlatego bardzo ważne jest, aby na początku drogi do samodzielności mieć kogoś bliskiego oraz przejść kurs orientacji w terenie. Rolę wzroku przejmuje często dotyk, jednak przy pewnych czynnościach potrzebne są specjalne rozwiązania. W takiej sytuacji, gdy nalewamy wrzącą wodę do kubka, urządzenie da nam znać, że jest już nalane do pełna. Niestety takich urządzeń jest wciąż niewiele, jednak znacznie upraszczają życie osób niewidomych i słabowidzących. Mimo, iż na jedno oko jeszcze widzę, mnie również zdarza się rozlać wodę, czy wlać jej znacznie za dużo. Prawda jest taka, że jednak w domu jest znacznie mniejsze ryzyko niż w chwili wyjścia na zewnątrz. Wtedy koniecznie trzeba mieć ze sobą białą laskę, która sygnalizuje o naszej niepełnosprawności. Reakcja ludzi na takiego człowieka jest bardzo różna. Czasem szydzą i się naśmiewają, czasem są obojętni, a czasem wręcz rzucają się do pomocy i nagle jest mnóstwo osób chętnych do ustąpienia miejsca. Nieraz jadąc tramwajem przewróciłam się, mając na plecach ciężki plecak. Kiedy wchodziłam do tramwaju mogłam bez problemu usiąść. Widać, jak różnie reagują ludzie na niepełnosprawność. Poruszanie się osoby niewidomej lub niedowidzącej po mieście jest niezwykle trudne. Masa dziur, nierówności, wysokie krawężniki. Nie wspomnę już o gigantycznych przerwach między chodnikiem a tramwajem, czy pkm-ką. Do tego kilka sygnalizacji świetlnych na skrzyżowaniu sygnalizujących zielone światło w tym samym czasie. Brak oznakowania na peronach, przy schodach, czy przejściach dla pieszych. Brak informacji głosowych, czy w języku Braille’a. Nawet urzędy nie posiadają prawidłowych oznaczeń i ułatwień dla osób z tego typu problemami. Można by długo wymieniać. Wszędzie czeka wiele utrudnień, z którymi nie jesteśmy w stanie sobie poradzić. Właśnie dlatego wiele osób niewidomych zamyka się w domach i ni wychodzi dalej niż na własne podwórko. Właśnie dlatego ważna jest nauka orientacji w przestrzeni, a jeszcze lepiej jeżeli posiada się opiekuna w postaci psa lub drugiego człowieka, który zapobiegnie niebezpiecznym sytuacjom. 

 
Praca

Mimo tego, że codzienność osób niewidomych i niedowidzących jest trudna, wiele z nich bez problemu kończy studia, szkoły i znajduje pracę. W takiej sytuacji możliwość wykonywania niektórych zawodów jest wykluczona. Mimo to, jest spory wachlarz prac do wykonywania. Należy do nich przede wszystkim praca przy komputerze jako autor, programista, czy informatyk. Obecnie jest wiele udogodnień w postaci programów powiększających, specjalnej klawiatury, czytników, wszelkiego rodzaju lup i wielu innych pożytecznych urządzeń. Oczywiście nie są one popularne i kosztują niemało, jednak z pomocą stowarzyszeń można się w coś takiego wyposażyć.


 Czas wolny i zainteresowania
Wbrew temu, co niektórzy uważają, mimo ograniczeń osoby niewidome i niedowidzące mają wiele zainteresowań. Czytają książki, jeżdżą konno, pływają, spacerują, malują, tańczą, czy śpiewają. Podróżują, uprawiają sport, a nawet wykonują rękodzieło. Często chodzą do kina, czy teatru i niczym nie różnią się od zdrowych osób. Oczywiście są pewne ograniczenia, ale przy wsparciu i silnej woli nic nie stoi na przeszkodzie do realizacji własnych pasji. Coraz więcej instytucji, muzeów otwiera się na przyjmowanie osób niewidomych. W kinach, czy teatrach dostępne są spektakle z audiodyskrypcją, dzięki której dokładnie wiadomo, co w danym momencie dzieje się na scenie. Oczywiście u osób, które są niewidome od urodzenia jest to trudniejsze. Nie wiem, czy wiecie, ale na przykład takie osoby postrzegają kolory w zupełnie inny sposób, na przykład czerwony, to ciepło, a niebieski to zimno. Natomiast ich sny są czarno-białe. Mimo wszystko mają pasje, marzenia, plany, starają się korzystać z życia.




Uczucia
Osobami niewidomymi targają różne emocje. Często są to strach, gniew, bezsilność, ale i radość, satysfakcja, wiara w siebie. Każdy chce istnieć w społeczności i móc żyć normalnie. Dlatego bardzo ważne jest, aby takich osób nie dyskryminować i dodatkowo nie obniżać już i tak niskiej samooceny. Prawda jest taka, że nigdy nie wiadomo, co spotka nas na naszej drodze. Aby takie osoby uaktywnić, powstają liczne fundacje i stowarzyszenia, gdzie organizowane są wycieczki, warsztaty taneczne, wyjścia do teatru, na kręgle, czy po prostu do kawiarni. Osoby niewidome boją się opuszczać strefę komfortu, jaką jest dom. Dlatego tym bardziej ważne jest, aby im pomagać i ich motywować. Wszelkiego rodzaju wyzwiska i przykre słowa działają bardzo źle na takich zamkniętych w sobie ludzi. Należy jednak pamiętać, że osoby niewidome potrafią być samodzielne i często nie potrzebują pomocy, którą przechodnie często chcą oferować na siłę. Po prostu bądźmy ludźmi i zwracajmy się do siebie z należytym szacunkiem.

Mam nadzieję, że chociaż trochę pokazałam Wam i rozjaśniłam, jak wygląda świat osób niewidomych i niedowidzących. Myślę, że bez względu na niepełnosprawność, najistotniejsze jest zrozumienie i empatia. Każdy człowiek ma pewne problemy, z którymi nie jest w stanie sam sobie poradzić i czasami wystarczy bardzo niewiele, aby zmienić taki stan rzeczy. Liczę na to, że dzięki kampanii społecznej #NIEdyskryminujNIEpełnosprawnych #stopdyskryminacji, chociaż część osób zrozumie, że każda osoba niepełnosprawna jest człowiekiem i zasługuje na szacunek i godne życie.

Macie w gronie swojej rodziny, czy przyjaciół osobę niepełnosprawną? Mieliście kiedykolwiek styczność z osobą niewidomą?

50 komentarzy:

  1. Bardzo dobry post! Warto poruszać takie tematy

    OdpowiedzUsuń
  2. Sama biorę udział w akcji, bo czuję, ze jest ona potrzebna. Brawo za wpis!

    OdpowiedzUsuń
  3. To są ciężkie ale ważne tematy. A więc super że poruszyła ten temat.

    OdpowiedzUsuń
  4. Warto uświadamiać ludziom że osoba niepełnosprawna to też człowiek w uczuciami i w żadnym wypadku nie można dyskryminować takich osób.

    OdpowiedzUsuń
  5. W życiu miałam okazję poznać niewidomego mężczyznę, który potrafił przy mnie ułożyć kostkę rubika. Mówił mi właśnie o tych temperaturach, które wydzielają kolory. Wkurzają mnie ludzie, którzy dyskryminują albo naśmiewają się z osób niepełnosprawnych.

    OdpowiedzUsuń
  6. Dziękuję za poruszenie tego tematu! :)

    OdpowiedzUsuń
  7. Mega ważny temat :)
    Ania z ModaNaBloga

    OdpowiedzUsuń
  8. niepełnosprawność nie jesst dla mnie tematem obcym ani tabu - w swoim ootoczeniu spotykałam sporo osob niepelnosprawnych. podziwiam tych ktorzy się nie poddają i mają chęć walki i dążą do celu. Za Ciebie również trzymam kciuki!

    OdpowiedzUsuń
  9. Ważne jest, aby poruszać takie tematy. Co prawda w mojej rodzinie nie ma osób z niepełnosprawnością ale często widuję takich ludzi. :)

    OdpowiedzUsuń
  10. z osobą niewidomą raczej nie przypominam sobie, abym miała styczność, ale z osobami niepełnosprawnymi jak najbardziej . u mnie działa program dla osób niepełnosprawnych , że mają zapewnioną pracę na okres 3 lat, mają zapewniony dojazd jak i powrót - fajna sprawa. i z tego co wiem to tam też są osoby niewidome , i dają radę :)

    OdpowiedzUsuń
  11. wiesz, nie zdawałam sobie sprawy, że życie osoby niepełnosprawnej to tak naprawdę codzienne pokonywanie problemów. Świetnie że wzięłaś udział w akcji i na swoim przykładzie przybliżasz problem niepełnosprawności

    OdpowiedzUsuń
  12. świetna kampania! ..i bardzo ważny temat!

    OdpowiedzUsuń
  13. Mam wrażenie, kiedy patrzę na Twoje zdjęcia, że Twoja niepełnosprawność nie rzuca się w oczy, pewnie dla wielu osób jest w pierwszej chwili niezauważalna. To może powodować u niektórych osób niezrozumienie, oni zwyczajnie nie wiedzą, z czym się zmagasz. Wiesz, to nie jest wózek inwalidzki czy biała laska, które od razu widać.

    OdpowiedzUsuń
  14. dobrze, że są takie kampanie. nikt nie wybiera sobie choroby, a osobą słabszym cierpiącym i niepełnosprawnym zawsze należy się pomoc

    OdpowiedzUsuń
  15. Mam w rodzinie dzieci niepełnosprawne. Bardzo fajna kampania, o tym powinno mówić się głośno.

    OdpowiedzUsuń
  16. Nie rozumiem tego. Jak można kogoś dyskryminować bo jest niepełnosprawny? Ale myślę, że takie głupie zachowanie wynosi się z domu. Jak rodzice nie nauczą szacunku to potem taki debil chodzi po świecie.

    OdpowiedzUsuń
  17. W mojej rodzinie jest kilka osób niepełnosprawnych i nie cierpie kiedy ktoś się z nich wyśmiewa bądź je dyskryminuje

    OdpowiedzUsuń
  18. Szczerze nie miałam nigdy styczności z osobą niepełnosprawną, ale ta kampania brzmi naprawdę świetnie!

    OdpowiedzUsuń
  19. Całym sercem popieram każdą akcję kierowaną do społeczeństwa, a która związana jest z osobami niepełnosprawnymi.

    OdpowiedzUsuń
  20. nie mam w swoim bliskim otoczeniu osób niepełnosprawnych. Moje dziecko za to chodzi do przedszkola integracyjnego i tam spotykam dzieci z niepełnosprawnosćią

    OdpowiedzUsuń
  21. znam wiele osób niepełnosprawnych i są to naprawdę fajne osoby

    OdpowiedzUsuń
  22. Piękny tekst kochana! Nie przejmuj się tym, że jesteś niepelnosprawna :) jesteś cudowna!

    OdpowiedzUsuń
  23. Pięknie zaprezentowałaś Nam swój świat. Ja chociaż jestem osobą niepełnosprawną, to rzadko spotykam na swojej drodze osoby słabowidzące lub niewidome. Dzięki Twojemu wpisowi mogłam się dowiedzieć, jak takie osoby żyją i jak sobie radzą. Mam większą świadomość i wiedzę. Dziękuje i pozdrawiam :)

    OdpowiedzUsuń
  24. Bardzo dobrze, że poruszyłaś taki temat, bo warto się na chwilę zatrzymać i zastanowić nad tym wszystkim. Miałam styczność z osobami niepełnosprawnymi jeszcze za czasów szkoły i myślę, że takie organizacje są bardzo pomocne. Wszystkiego dobrego :)

    OdpowiedzUsuń
  25. O tym trzeba mówić. Ludzie są mało tolerancyjni i to jest przykre.

    OdpowiedzUsuń
  26. Podziwiam Ciebie za ten wpis. Bardzo szczery i przejmujący. Miałam kiedyś taką koleżankę, która w miarę kolejnych lat traciła wzrok. Podziwiałam ją ale i byłam przerażona.

    OdpowiedzUsuń
  27. bardzo ważną i trudną kwestię poruszyłaś,trzeba o tym mówić - świetna akcja :) pozdrawiam serdecznie :*

    OdpowiedzUsuń
  28. Dla mnie niepełnosprawni to Ci sami ludzie :)

    OdpowiedzUsuń
  29. cieszę się, że wreszcie coś jest organizowane w tym temacie. Niepełnosprawni to też ludzie, należy im się taki sam szacunek i pomoc. Z osobą niewidomą właściwoe kontaktu nigdy nie miałam, więc trudno mi tu się wypowiedzieć. Zdarzyło mi się raz wesprzeć pewną starszą panią i przeprowadzic ją przez wiadukt. Teraz tam postawili windę własnie dla osìb niepełnosprawnych. Ułatwia to przejscie chociażby osobom na wózkach inwalidzkich.

    OdpowiedzUsuń
  30. Nie miałam styczności z osobą niewidomą, ale niestety widzę, że ludziom niepełnosprawność ciężko jest zaakceptować, nawet jeśli jej nie widać.

    OdpowiedzUsuń
  31. Dziękuje Ci bardzo za ten wpis za to ,że otworzyłaś nam swój drzwi do Twojego świata.

    OdpowiedzUsuń
  32. Nie rozumiem osób, które się wyśmiewają z osób niepełnosprawnych i ich dyskryminują. Jak każdy inny zdrowy człowiek zasługują na traktowanie z szacunkiem.

    OdpowiedzUsuń
  33. Zgadzam się z Martusitestownia , ja mam sąsiadke po wydadku już nigdy nie bedzie jak dawnej ale nie odwracam sie od niej tartuje ją normalnie

    OdpowiedzUsuń
  34. Dodoam żę poruszyłaś bardzo ważny tamaty

    OdpowiedzUsuń
  35. Wydaje mi się, że sporo ludzi przeraża niepełnosprawność i się jej boją, stąd te dziwne reakcje.

    OdpowiedzUsuń
  36. Ważny temat, który w Polsce wciąż jest tematem tabu.

    OdpowiedzUsuń
  37. Cieszę się, że poruszyłaś tak ważny temat i pokazałaś nam kawałek swojego świata. Takie kampanie są bardzo potrzebne, aby podnieść świadomość w społeczeństwie. Bo przecież każdy człowiek zasługuje na szacunek i godne życie.

    OdpowiedzUsuń
  38. Piękny wpis. Jesteś dowodem na to, że nie ma ograniczeń jeśli chodzi o realizację swoich pasji.

    OdpowiedzUsuń
  39. Mamy dalszych znajomych rodziców, którzy nie słyszą.
    Nikt nie ma wpływu na to, że los sprawił mu jakąkolwiek wadę, wypadki się zdarzają. To może spotkać każdą osobę i z pewnością nie powinno się ich dyskryminować.

    OdpowiedzUsuń
  40. Cieszę się, że napisałaś taki wpis. Warto poruszać też takie nieco trudne tematy :)

    OdpowiedzUsuń
  41. bardzo fajna i ciekawa akcja społeczna!

    OdpowiedzUsuń
  42. Dobrze, że ten temat jest poruszany! Kiedyś uczyłam się migać by nieco wyjść naprzeciw innym...

    OdpowiedzUsuń
  43. Super!!! Dziękuję, że poruszyłaś ten temat!

    OdpowiedzUsuń
  44. Warto poruszać takie tematy:) choć nie są łatwe

    OdpowiedzUsuń
  45. Zarówno niepełnosprawność osób niewidomych jak i ruchowa jest bardzo trudna dla osób niepełnosprawnych , wiem to z autopsji. Fajnie, że poruszyłaś ten temat.

    OdpowiedzUsuń
  46. Warto pisać na ten temat, wciąż za mało się mówi o problemach i potrzebach osób niepełnosprawnych.

    OdpowiedzUsuń
  47. Odnoszę wrażenie, że osoby niepełnosprawne nie są już tak niemiło traktowane jak w czasach dawniejszych.

    OdpowiedzUsuń
  48. Mój synek (córka zresztą prawdopodobnie też) mają zaburzenia na tle autystycznym. I już nie raz usłyszałam, że są dziwni i dzieci mają się z nimi nie bawić. Przykro mi było, bo moim dzieciom było smutno. Nikt nie rozumie, że to choroba :(

    OdpowiedzUsuń

Bardzo się cieszę, że do mnie zajrzałaś/eś ! Bardzo miło mi Cię gościć. Dziękuję za każdy komentarz. Liczę, że będziesz wpadać częściej :)